Chaos

Pewnie pani nie uwierzy, ale moim życiem rządzi chaos. Naprawdę. Nie to żeby bałagan był, co to to nie. W szafie mam zawsze poukładane, papiery w porządku wedle daty i ważności leżą, rachunki oddzielnie, pisma urzędowe na innej kupce, a i w torebce ład, żadnych niepotrzebnych rupieci. Mnie się bardziej, proszę pani o taki chaos na który nie mam wpływu rozchodzi. Pani rozumie? Naukowcy to nawet wymyślili sobie jakąś teorię. Tak jakby się jakikolwiek chaos dało ogarnąć! Bzdury proszę pani. Bzdury!. Lepiej by się głodującymi dzieciakami zajęli, a nie jakimiś teoriami z których pożytku żadnego nie ma. Tak, tak, ja widziałam proszę pani w telewizji, takie małe Murzyniątka. Ledwo co to od cycka oderwane a już brzuch taki jak balon wzdęty. A swoją drogą to  śmieszne to jest, nie uważa pani? Żeby z głodu brzuch rósł? No może nie tyle dziwne co dziwne. Nogi jak patyki, ręce takie same a brzuch wielki. I niech pani powie, że ja nie mam racji no? Nie prawda że się tymi Murzyniątkami powinni zająć? Jakiegoś ryżu nasiać, albo chociaż wołowiny w puszkach zawieźć. Właściwie to chyba lepsza by była suszona... Albo tej dajmy na to fasoli. Zauważyła pani, że amerykanie to ciągle fasolę jedzą. Danie narodowe. jakieś czy ki czort? Tylko żeby Chińczykom roboty nie zlecali, bo oni to tam wszystko z jakimiś tajnymi składnikami robię. I jeszcze by Murzyniątka zamiast zdrowieć to jakiej chińskiej zarazy się nabawiły. I wody. Koniecznie trzeba im tam zwieźć. ja bym sama zgrzewkę albo nawet dwie kupiła żeby ktoś to tam do tej afrykańskiej dziczy zawiózł.


I chyba nie mają co robić naukowcy że się moim życiem zajmują.... Bo chyba nie ma drugiej takiej od chaosu uzależnionej. Się pani nie śmieje! Ja wiem, że to nie marihuana ani inna hera czy jak ją tam nazywają, A jednak uzależnia. Bo ja  proszę pani czekam. No rozumie pani, jak długo, długo nic to ja wiem, że lada moment jakiś chaos wpadnie, narobi rabanu a mnie nic tylko sprzątanie zostanie.
Teraz też tak było. Dokładnie jak w tej teorii co to bez sensu przewidzieli.  A pani to w ogóle ją zna?
A! No to trzeba było tak od razu! Bo to jest proszę pani tak, że jak dajmy na to gdzieś w Honolulu, albo na Jamajce lepiej, bo ja zawsze na Jamajkę chciałam, jakaś ważka, motyl albo inny owad  wcale nie najmniejszy sobie skrzydełkami zamacha to niby nic, co nie? A właśnie że coś! Bo od tego machania skrzydłami to może się wytworzyć wietrzyk, który zrobi wiatr, ten wichurę a jak dojdzie do nas, to już będzie tajfunem! W głowie się nie mieści, ale tak jest. Podobno. I takim właśnie chaos  znaczy się tajfun wpada do mnie Tyle, że mnie to się raczej krajowe czepiają. Czasami z sąsiedniej ulicy a innym razem z drugiego końca polski. I jak one, te chaosy mnie znajdują? Zupełnie jakby maiły tego dżipiesa.
Ostatniego to nawet ja się nie spodziewałam. Az tu raptem przyszedł i zapanował. Nic to jednak. Jak już mówiłam, ja do chaosu nawyka. Nie takie burze przeszłam to i tę przetrzymam.
A powie mi pani czy się pani kiedyś za przeproszeniem oczywiście, zdarzyło powiedzieć słowo dupa? Wiedziałam! Każdemu się zdarzyło. A gdybym ja dajmy na to powiedziała gdzieś do kogoś o dupie to by sobie pani pomyślała, że to o pani? No właśnie.  Jedno pani jeszcze powiem; z dupą to jest tak, że każdy ją ma i by nie było żadnych chaosów gdyby każdy swojej pilnował...

Źródło zdjęcia: http://www.pluggd.in/chaos-theory-why-interdisciplinary-education-is-righteous-for-our-future-297/